Slainte με ένα ποτήρι malt whisky

Αν ρωτήσεις γιατί είναι διάσημη η Σκωτία το πιθανότερο είναι να ακούσεις πολλές απαντήσεις. Οι σινεφίλ θα σου πουν για την ταινία Breaveheart, οι λάτρεις των μυστηρίων για το τέρας του Λοχ Νες, ενώ οι φυσιολάτρες για την άγρια ​​ομορφιά του τοπίου. Κανείς όμως δεν θα παραλείψει να αναφέρει ότι πάνω από όλα αυτό που έχει πραγματικά θέσει τη χώρα στον παγκόσμιο χάρτη είναι το Whisky (ουίσκι). Μια επίσκεψη στην Σκωτία δεν μπορεί να είναι πλήρης, αν δεν περιλαμβάνει μια επίσκεψη σε ένα από τα παραδοσιακά αποστακτήρια της (ακόμα και αν κανείς δεν είναι φανατικός πότης). Έτσι και εγώ κατά την πρόσφατη επίσκεψη μου στο Εδιμβούργο, δεν θα μπορούσα να παραλείψω να επισκεφτώ μία από αυτές, μάλιστα ίσως την πιο επώνυμη της περιοχής, αφού το whisky που παράγει είναι γνωστό και ως “The Edinburgh Malt”, το Glenkinchie.

Μόλις 15 μίλια μακριά από το Εδιμβούργο το Glenkinchie είναι ένα από τα συνολικά 6 αποστακτήρια malt whisky που υπάρχουν στα Lowlands. Οφείλει το όνομά του στην τοποθεσία του: σε μια ρεματιά με την ονομασία Kinchie που ρέει ήρεμα ανάμεσα στους κατάφυτους λόφους της περιοχής. Μάλιστα το όνομα «Kinchie» είναι παραφθορά της τοπικής διαλέκτου του «De Quincy», όπου ήταν οι αρχικοί ιδιοκτήτες της γης τον 14ο αιώνα.

Glenkinchie2

Η ιστορία του αποστακτηρίου μεγάλη και με διακυμάνσεις. Από το 1837 που ιδρύθηκε δεν έλειψαν και τα δυσάρεστα γεγονότα –χρεοκοπία, αλλαγές ιδιοκτητών μέχρι και αλλαγή χρήσης των εγκαταστάσεων-. Σήμερα όμως συνεχίζει να βρίσκεται εκεί στεγασμένο σε κτήρια κατασκευασμένα με χαρακτηριστικά κόκκινα τούβλα. Περνώντας την μεγάλη καγκελόπορτα με χαραγμένο πάνω της, το όνομα του αποστακτηρίου έχεις να αντιμετωπίσεις μια εκκωφαντική ηρεμία τόσο της φύσης, όσο και του χώρου. Ηρεμία που διακόπτεται αναγκαία από τις τυπικές συστάσεις με τους ανθρώπους της υποδοχής και υπευθύνους για την ξενάγηση. Την πραγματικά private ξενάγησή μου, ανέλαβε ο John, o ιδιαίτερος ενθουσιασμός του για το Glenkinchie με κατέπληξε. Πριν την επίσκεψη στους κύριους χώρους παραγωγής η ξενάγηση ξεκίνησε με την παρουσίαση ενός πραγματικά εξαιρετικού εκθέματος, ένα ξύλινο μοντέλο του αποστακτηρίου από το 1924 που καλύπτει το χώρο που χρησιμοποιούνταν παλιά για τη μετατροπή του κριθαριού σε βύνη. Μια διαδικασία που σταμάτησε να πραγματοποιείται το 1969.

Σε όλη τη διάρκεια της βόλτα μας στους χώρους που πραγματικά ανδρώνεται το Glenkinchie οι πληροφορίες έπεφταν βροχή-ήταν από τα λίγα αποστακτήρια που συνέχισαν την παραγωγή καθ’ όλη την διάρκεια του Δεύτερου Παγκόσμιου Πόλεμου. Κάθε πρωί εκτός σαββατοκύριακο δέχεται 25 τόνους βύνη, η χρησιμοποιημένη βύνη διοχετεύεται στην κτηνοτροφία, η πλειοψηφία της παραγωγής της πάντα πάει σε μείγματα, μόνο το 10% παραγωγής ανά έτος προορίζεται για την εμφιάλωση ως single malt. Απίστευτο τη μπορεί να κρύβει η λειτουργία ενός αποστακτηρίου. Παράλληλα ήταν εμφανής η είσοδος της τεχνολογίας σε όλους τους χώρους, computers, εγκαταστάσεις ηλεκτρολογικού και ηλεκτρονικού έλεγχου όλα στην υπηρεσία ενός σημαντικού για την Σκωτία εθνικού προϊόντος. Α!! και κάτι από το παρελθόν ένα καμπανάκι που χτυπούσε 3 φορές κάθε μέρα και όριζε την ώρα που οι εργάτες μπορούσαν να πιουν, τι άλλο… από ουίσκι.

Η παράδοση είναι κομμάτι της ζωής εδώ, για παράδειγμα, έξι ξύλινα wash backs (δοχεία ζύμωσης) χρησιμοποιούνται ακόμα για τη ζύμωση, δύο κατασκευασμένα από Οregon Pine και τέσσερα από Canadian Larch. Η διαδικασία της απόσταξη λαμβάνει χώρα σε δυο τεραστίους χάλκινους αποστακτήρες, συμφώνα με τους υπευθύνους τους μεγαλύτερους της Σκωτίας. Ένας σφυρηλατημένος σωλήνας σιδήρου ψυχραίνει το απόσταγμα, προτιμητέος από ένα πιο μοντέρνο συμπυκνωτή. Ενώ για την παλαίωση χρησιμοποιούνται βαρέλια από αμερικάνικο bourbon ουίσκι και ισπανικό cherry. Σύμφωνα με το νόμο που ισχύει στην Σκωτία, ένα ουίσκι για να ονομαστεί malt πρέπει να παλαιώσει το λιγότερο 3 χρόνια, το Glenkinchie παλαιώνει για 12. Αυτή η ιστορία όμως έχει κόστος, κόστος θεϊκό, αφού κάθε χρόνο εξατμίζεται το 2% της παραγωγής. Αυτό οι σκωτσέζοι το αποκαλούν το “μερίδιο των αγγέλων”. Γίνεται αντιληπτό ότι οι αγγελοι πίνουν πολύ για την ακρίβεια 90000 φιάλες από το Glenkinchie και 3000000 φιάλες συνολικά από την Σκωτία (αυτή είναι η αντιστοιχία του 2% κάθε χρόνο).

Για το τέλος της επίσκεψη δεν θα μπορούσε να λείψει και η ανάλογη γευσιγνωσία σε ένα κατάλληλα διαμορφωμένο μπαρ που υπήρχε η δυνατότητα να δοκιμάσεις και αλλά ουίσκι, από διάφορες περιοχές της Σκωτίας. Αφού για τους σκωτσέζους είναι κάτι περισσότερο από ένα ποτό, είναι πολιτισμική κληρονομία.

Glenkinchie4

GLENKINCHIE 12 ΕΤΩΝ

Στην όψη απαλό χρυσό. Είναι ελαφρύ, ντελικάτο ουίσκι, με αρώματα λουλουδιών. Η μύτη θυμίζει φρέσκια ​​βότανα και λουλούδια. Μέτριο σώμα λείο, γλυκό και φρουτώδες, με βύνη. Αρκετά καλό. Αντικατέστησε το ουίσκι των 10 ετών.

GLENKINCHIE DISTILLERS EDITION 2000

Αποσταγμένο το 2000 και εμφιαλώνεται το 2013. Glenkinchie “Distillers Edition” είναι ελαφρύ και αρωματικό που έχει υποστεί μια δεύτερη ωρίμανση σε βαρέλια Amontillado. Μια πικάντικη, πιπεράτη μύτη κάνει με σύνθετες γεύσεις από κριθάρι, βανίλια, αμυγδαλωτά, καρυδιές και βελανιδιές, που υποστηρίζεται από τολμηρές νότες φρούτων.

GLENKINCHIE 12 ΕΤΩΝ Cask Strength

Το άρωμά του είναι χαρακτηριστικό φρέσκων φρούτων (πράσινο μήλο), τα εσπεριδοειδή και το μέλι. Ένα υψηλό ποσοστό αλκοόλης παρεμβαίνει και μια μικρή αραίωση κατά την γνώμη μου είναι απαραίτητη.

Η γεύση του είναι έντονη, θυμίζει τάρτα φρούτων.

GLENKINCHIE 20 ΕΤΩΝ Cask Strength Cask Strength Limited Edition

Ωρίμασε σε αμερικάνικο βαρέλι και είναι μέρος μιας περιορισμένη έκδοση μόλις 4854 μπουκάλια. Η απόσταξη έγινε το 1990 εμφιαλώθηκε 2010. Στην εμφάνιση είναι χρυσό. Στη μύτη νότες ώριμων αχλαδιών, με ένα ίχνος δυόσμου. Στη συνέχεια, πιο γλυκά φρούτα όπως φλούδα πορτοκαλιού. Υπάρχουν υπαινιγμοί μπανάνας. Μέσου βάρους σώμα. Στο στόμα φρούτα (μήλο, αχλάδι, μπανάνα, λίτσι) σε ένα ελαφρύ σιρόπι ζάχαρης.

Στην υγειά σας ή Slainte αν προτιμάτε