Πρώτα Πιάτα

Αγγινάρες: Ένα πατρινό η μακεδονικό ροδίτη καθώς και ένα ζωηρό chardonnay.

Αλλαντικά : Ελαφρύ ερυθρό φρουτώδες κρασί όπως μια απλή Νεμέα δεξαμενής.

Αυγό: Αποφύγετε το κρασί. Αν παρόλα αυτά νοιώθετε αρκετά glamour και δεν σας πειράζει η αυγουλίλα στο ποτήρι, επιλέξτε μια σαμπάνια!

Αυγοτάραχο: Αποκλειστικά και μόνο με το malt whisky  Talisker από το ανεμοδαρμένο νησί του Skye. Αρμονία βγαλμένη από τον παράδεισο.

Γαύρος Μαρινάτος: Έντονη γεύση ικανή να σκοτώσει οποιοδήποτε κρασί. Όχι όμως και μια καλή ρετσίνα.

Γαρίδες: Ένα ισορροπημένο λευκό από ποικιλίες όπως το σαββατιανό, την μαλαγουζιά η το chardonnay.

Ζυμαρικά με λευκές σάλτσες: Ένα σχετικά πλούσιο λευκό, όπως π.χ.  chardonnay, semillon, viognier.

Με σάλτσες κρεατικών: προτιμήστε μανδηλάρι από την Κρήτη η αγιωργίτικο από τη Νεμέα ιδιαίτερα όταν περιέχουν κιμά. Για ραγού κυνηγιού, ένα παλαιωμένο cabernet η syrah είναι η πρώτες επιλογές.

Με θαλασσινά: Ανάλογα την έντασή τους προτιμήστε ασύρτικο, ένα καλό ροδίτικο αθήρι, η ένα ζωηρό sauvignon blanc. Με γλυκά οστρακόδερμα όπως αστακό, ένα Αλσατικό pinot gris.

Με σάλτσα ντομάτας: Ένα ξηρό λευκό μέσου βάρους όπως αυτά της Δράμας η ακόμα καλύτερα ένα ροζέ από ξινόμαυρο.

Με λιωμένα τυριά: Ένα ξηρό αρωματικό sauvignon όπως της Β. Ελλάδας η της Νέας Ζηλανδίας αλλά και ένα chardonnay από την διάσημη περιοχή του Chablis.

Με σάλτσα πέστο: Βάλτε δίπλα την αρωματική, σπάνια ποικιλία Δαφνί, η ένα sauvignon blanc περασμένο από βαρέλι.

Καραβίδες: Εξαιρετική η αρμονία τους με ένα Αλσατικό pinot gris η ένα μυρωδάτο gewürztraminer.

Καρπάτσο: Αν είναι ψαριού δοκιμάστε μια ξηρή Σαντορίνη, ένα αφρώδες η σαμπάνια καθώς και ένα νέο γερμανικό η Αλσατικό Riesling. Για καρπάτσο κρέατος ένα καλό ξηρό κόκκινο από το Μπορντό η την Τοσκάνη.

Λακέρδα: Πολύ έντονη γεύση για κρασί. Προτιμήστε ένα μη αρωματικό τσίπουρο.

Μανιτάρια Άγρια: Αν περιέχει λευκή σάλτσα (πράγμα που προτείνω να αποφεύγεται) επιλέξτε μια παλαιωμένη λευκή Βουργουνδία η ένα λευκό από τον Ροδανό. Αν είναι σκέτα, ένα παλαιωμένο pinot noir.

Μύδια: Ένα ελαφρύ, ισορροπημένο λευκό από ροδίτη η ένα χαρμάνι που να περιέχει τις ποικιλίες sauvignon blanc η ασύρτικο.

Προσούτο: Ένα πλούσιο ξηρό λευκό όπως μια Σαντορίνη. Με πεπόνι η σύκα δοκιμάστε ένα Ελληνικό η Αλσατικό gewürztraminer.

Σαλάτα του Καίσαρα: Το πλούσιο σώμα απαιτεί ένα εύρωστο λευκό κρασί όπως ένα φρέσκο chardonnay.

Σαλάτα με κατσικίσιο τυρί: Ένα αρωματικό, ξηρό λευκό όπως μια πλούσια Μαντινεία

Σαλιγκάρια: Ανάλογα με τον τρόπο μαγειρέματος ένα πλούσιο λευκό chardonnay (όπως Βουργουνδία) η ένα στιβαρό cabernet sauvignon.

Σολωμός Καπνιστός: Ροζέ σαμπάνια, Αλσατικό Riesling επιπέδου Grand Cru, Βαρελάτη Σαντορίνη, Μalt Whiskey από το νησί του Islay. Ότι από τα παραπάνω και αν επιλέξετε είναι απλά τέλειο.

Σπαράγγια: Ένα λευκό sauvignon blanc, κατά προτίμηση από την περιοχή του Sancerre λόγω ομοιότητας αρωμάτων.  Εναλλακτικά δοκιμάστε ένα ξηρό μοσχάτο από την Ελλάδα η την Αλσατία.

Ταραμοσαλάτα: Οινικός εφιάλτης. Καλύτερα καταφύγετε στο ούζο…

Τυροπιτάκια: Ένα ελαφρύ, ξηρό μοσχοφίλερο η sauvignon blanc.

Φοντί τυριού: Ένα λευκό μέσου βάρους με καλή οξύτητα, όπως μια πλούσια ρομπόλα η βηλάνα καθώς και κάποιο Ιταλικό pinot grigio.

Φουά Γκρα: Λευκό γλυκό κρασί. Η θεωρία επιτάσσει ένα Μποντολέζικο Sauternes, αν και προσωπικά το βρίσκω πολύ βαρύ. Προτιμώ αντί αυτού ένα φρουτώδες Μοσχάτο Ρόδου η Σάμου ( όχι όμως περασμένο από βαρέλι) η ιδανικά ένα καλό, Γερμανικό Auslese.  Αν συνοδεύεται από ξηρούς καρπούς, δοκιμάστε ένα Tawny Port 20 ετών.

Χαβιάρι: Μια ξηρή σαμπάνια η ένα “αλμυρό” amontiliado sherry.

Χταπόδι: Θέλει και ρώτημα; Ούζο και πάλι ούζο!